Get Adobe Flash player

กฎการดำน้ำ

กฎการดำน้ำ

 

       การดำน้ำจะต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของนักดำน้ำเป็นประการสำคัญ ดังนั้นเพื่อให้ภารกิจการดำน้ำสำเร็จลุล่วงโดยปลอดภัยจึงให้นักดำน้ำและผู้ควบคุมการดำน้ำปฏิบัติตามกฎการดำน้ำที่จะกล่าวต่อไป

             กฎการดำน้ำที่จะกล่าวต่อไปนี้เป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในการดำน้ำทุกคนจะต้องปฏิบัติถ้าผู้ควบคุมการดำน้ำวางแผนการดำน้ำแล้วคิดว่าไม่สามารถปฏิบัติตามกฎการดำน้ำได้อย่างถูกต้อง จะต้องขออนุญาตต่อผู้อำนวยการดำน้ำในการที่จะไม่ปฏิบัติตามกฎการดำน้ำข้อนั้น นอกเหนือไปจากภารกิจพิเศษที่กล่าวนี้แล้วจะไม่มีการละเมิดกฎการดำน้ำเหล่านี้เป็นอันขาด

            ถ้าการปฏิบัติไม่เป็นไปตามที่กล่าวข้างต้น และผู้ควบคุมการดำน้ำพิจารณาแล้วเห็นว่าภารกิจนั้นนอกจากจะต้องหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามกฎการดำน้ำแล้วยังเสี่ยงอันตรายอีกด้วย ให้รายงานต่อผู้มีอาวุโสสูงกว่าว่าภารกิจนั้นอาจจะไม่ปลอดภัย ในกรณีนี้ผู้ควบคุมการดำน้ำจะต้องยกเลิกภารกิจนั้นๆ นอกเสียจากว่าจะมีผู้ทรงคุณวุฒิจะยอมรับผิดชอบในภารกิจนั้น

 

     กฎข้อที่ ๑ การควบคุมการดำน้ำ

     กฎข้อที่ ๑ การควบคุมการดำน้ำ ทุกครั้งที่มีการดำน้ำจะต้องมีผู้ควบคุมการดำน้ำเป็นผู้รับผิดชอบต่อการปฏิบัตินั้น

 

     คุณสมบัติของผู้ควบคุมการดำน้ำ ผู้ควบคุมการดำน้ำวงจรเปิด(ด้วยอากาศ) จะต้องมีประสบการณ์การดำน้ำที่ผ่านการรับรอง

                                                     เป็นเวลาอย่างน้อย ๕ ปีและต้องมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้

 

                                     ๑. สามารถวินิจฉัยโรคที่เกิดจากการดำน้ำได้และรู้วิธีการปฐมพยาบาลเบื้องต้น

                       ๒. สามารถทำการช่วยเหลือผู้ป่วยโดยการผายปอดได้ทั้งการใช้และไม่ใช้เครื่องมือช่วย

                       ๓. อนุญาตให้ควบคุมการดำน้ำที่ความลึกสูงสุดไม่เกิน ๒๐ เมตร

                       ๔. สามารถอธิบายการสำรวจใต้น้ำระดับพื้นฐานได้

                       ๕.มีความเข้าใจในการลดความกดและเข้าใจการใช้ตารางลดความกดผู้ควบคุมการดำน้ำที่ไม่มีคุณสมบัติตามที่

                          กล่าวไปแล้วข้างต้น จะต้องผ่านการฝึกอบรมในหลักสูตรผู้ควบคุมการดำน้ำก่อนจึงจะได้รับการยอมรับใน

                          คุณสมบัติ

      ข้อกำหนดของผู้ควบคุมการดำน้ำ

                       ๑. มีความรู้ความเข้าใจในรายละเอียดแต่ละปฏิบัติการเฉพาะนั้นๆ และต้องรับผิดชอบต่อการปฏิบัตินั้น ผู้ควบคุม

                          การดำน้ำจะต้องไม่ละทิ้งหน้าที่ขณะมีการดำน้ำจนกว่าจะมีผู้ควบคุมการดำน้ำคนอื่นที่มีคุณสมบัติมาเปลี่ยน

                          หน้าที่ควบคุมการดำน้ำให้ดำเนินต่อไป

                       ๒.ต้องรับผิดชอบ โดยมั่นใจว่าทุก ๆ การดำน้ำภายใต้การควบคุมของตนนั้นมีความปลอดภัยและได้ปฏิบัติตามกฎ

                          การดำน้ำตลอดจนได้ปฏิบัติตามหลักปฏิบัติในการดำน้ำ

        การรักษานักดำน้ำโดยการลดความกด การรักษานักดำน้ำจากโรคใต้น้ำอาจทำได้โดยการควบคุมการลดความกดนักดำ

                                                               น้ำในห้องปรับบรรยากาศ โดยอยู่ในความควบคุมของนายแพทย์เวชศาสตร์ใต้น้ำ

                                                                หรือนายทหารพยาบาลเวชศาสตร์ใต้น้ำและ/หรือผู้ควบคุมการดำน้ำ

       จำนวนกำลังพลที่พื้นที่ปฏิบัติการดำน้ำ การดำน้ำจะกระทำได้เมื่อมีเจ้าหน้าที่ต่าง ๆ อย่างน้อยตามกฎการดำน้ำข้อที่ ๑,

                                                              ๗ , ,และ ๑๐

 

กฎข้อที่ ๒ ขีดความสามารถในการดำน้ำ

        กฎข้อที่ ๒ นักดำน้ำจะต้องไม่ดำน้ำเกินขีดความสามารถของตนเอง

 

กฎข้อที่ ๓ สุขภาพ

        กฎข้อที่ ๓ นักดำน้ำทุกนายและผู้อาสาสมัครเข้าเรียนในหลักสูตรการดำน้ำจะต้องผ่านการตรวจสุขภาพ และได้รับความเห็น

                       จากนายแพทย์ว่าเป็นผู้มีสุขภาพสมบูรณ์และสามารถดำน้ำได้ก่อนเข้ารับการฝึก

 

        กฎข้อที่ ๔ มาตรฐานการฝึกดำน้ำ

        กฎข้อที่ ๔ นักดำน้ำทุกนายต้องดำรงไว้ซึ่งมาตรฐานของการฝึกดำน้ำ โดยจะต้องมีเวลาทำการใต้น้ำอย่างน้อย ๒๕ ชั่วโมง

                        ในวาระ ๖ เดือน และควรจะมีการดำน้ำกลางคืน ตลอดจนการฝึกการปฏิบัติในกรณีฉุกเฉินด้วยสำหรับนักดำน้ำที่

                                      ขาดการดำน้ำเป็นเวลานานจะต้องมีการทบทวนการฝึกดังนี้

                                             ๑. ขาดการดำน้ำน้อยกว่า ๑๒ เดือน ควรฝึกทบทวนการปฏิบัติในกรณีฉุกเฉินและฝึกดำน้ำกับ

                                                                         คู่ดำน้ำที่คุ้นเคยการดำน้ำเป็นเวลาอย่างน้อย ๖๐ นาที ก่อนที่จะเข้าร่วมชุดปฏิบัติการดำน้ำ

                                              ๒.ขาดการดำน้ำมากกว่า ๑๒ เดือน ผู้ควบคุมการดำน้ำต้องพิจารณาเป็นพิเศษโดยจะต้องมีการ

                                                 ทดสอบทฤษฎี ฝึกการปฏิบัติในกรณีฉุกเฉิน และฝึกดำน้ำกับคู่ดำน้ำที่คุ้นเคยการดำน้ำเป็น

                                                 เวลาอย่างน้อย ๖๐ นาที ก่อนที่จะเข้าร่วมชุดปฏิบัติการดำน้ำ

                                             ๓.ขาดการดำน้ำมากกว่า ๓ ปี ควรฝึกทบทวนใหม่แล้วจึงสามารถร่วมชุดปฏิบัติการดำน้ำได้ถ้า

                                                 หากไม่เป็นไปตามที่กล่าว ผู้ควบคุมการดำน้ำก็ไม่ควรจะอนุญาตให้นักดำน้ำผู้นั้นดำน้ำจนกว่า

                                                จะได้รับการฝึกทบทวน

             การดำน้ำกลางคืน  การดำน้ำหลังดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว หรือการดำน้ำที่มีทัศนะวิสัยใต้น้ำต่ำกว่า ๐.๕ เมตร ถือ

                                         ว่าเป็นการดำน้ำกลางคืน

 

 กฎข้อที่ ๕ การฝึกการปฏิบัติในกรณีฉุกเฉิน

          กฎข้อที่ ๕ นักดำน้ำทุกนายจะต้องฝึกการปฏิบัติในกรณีฉุกเฉินเป็นประจำ นักดำน้ำควรมีการฝึกการปฏิบัติในกรณีฉุกเฉินเมื่อ

                         ใช้เครื่องช่วยหายใจใต้น้ำทุกชนิด อย่างน้อยทุกห้วงเวลา ๓ เดือนและบันทึกลงในสมุดบันทึกการดำน้ำ แล้วให้ผู้

                         ควบคุมการดำน้ำที่รับผิดชอบการฝึกลงนามรับรองเช่นเดียวกับการฝึกทบทวน

 

กฎข้อที่ ๖ การดำขึ้นสู่ผิวน้ำแบบ Free Ascent

           กฎข้อที่ ๖ นักดำน้ำทุกนายต้องฝึกการดำขึ้นสู่ผิวน้ำแบบ Free Ascent เมื่อเริ่มฝึกดำน้ำนักดำน้ำควรได้รับการฝึกและเรียน

                           รู้วิธีการดำขึ้นสู่ผิวน้ำแบบ Free Ascent โดยเริ่มจากระดับความลึก ๖ เมตรเป็นอย่างน้อย และจำกัดสูงสุดที่

                           ระดับความลึก ๒๐ เมตรหลังจากผ่านการฝึกมาโดยลำดับเป็นอย่างดีแล้ว

                                            เมื่อมีการฝึกดำขึ้นสู่ผิวน้ำแบบ Free Ascent สำหรับนักดำน้ำใหม่และนักเรียนให้ปฏิบัติดังนี้

                                                    ๑. มีนายแพทย์/นายทหารพยาบาลเวชศาสตร์ใต้น้ำอยู่ที่พื้นที่การฝึกนั้น

                                                    ๒. มีห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่ที่พร้อมใช้ตลอดเวลาอยู่ที่พื้นที่การฝึกนั้น

                                                    ๓. ผู้ควบคุมการดำน้ำจะต้องมีคุณสมบัติตามที่กล่าวมาแล้ว

                                                    ๔. ผู้ควบคุมการดำน้ำต้องพิจารณาแล้วว่านักดำน้ำที่เป็นคู่ดำน้ำหรือนักดำน้ำพร้อมดำนั้น

                                                        เป็นผู้ที่สามารถควบคุมอัตราเร็วในการดำขึ้นได้ดีโดยให้ใช้เครื่องช่วยหายใจใต้น้ำวงจร

                                                        เปิด(อากาศ)และใช้สายปรับกำลังดันที่มีปากคาบหายใจสำรอง

                                                     ๕. คู่ดำน้ำดำขึ้นมาพร้อมกับนักดำน้ำที่รับการฝึกจากระดับความลึกที่เริ่มดำขึ้นโดยจับนัก

                                                         ดำน้ำนั้นไว้ในมือด้วย

 

กฎข้อที่ ๗ ผู้ช่วยนักดำน้ำ

            กฎข้อที่ ๗ ในขณะดำน้ำ นักดำน้ำทุกคนต้องมีผู้ช่วย

                            ผู้ช่วยนักดำน้ำจะต้องรู้สัญญาณทุกชนิดที่ใช้ติดต่อกับนักดำน้ำเป็นอย่างดี ตลอดจนมีความรู้เกี่ยวกับเครื่อง

                            ช่วยหายใจใต้น้ำที่ใช้และเข้าใจคำสั่งต่าง ๆ ของผู้ควบคุมการดำน้ำเป็นอย่างดี

                            นักดำน้ำที่ใช้เชือกช่วยชีวิตจะใช้ผู้ช่วย ๑ คนต่อนักดำน้ำ ๑ คน

                            นักดำน้ำที่ใช้ทุ่นแสดงตำบลที่จะใช้ผู้ช่วย ๑ คนต่อนักดำน้ำไม่เกิน ๔ คน

                            นักดำน้ำอยู่ในน้ำไม่เกิน ๘ คน

                      การดำน้ำที่ปล่อยให้นักดำน้ำดำโดยอิสระจะใช้ผู้ช่วย ๑ คนต่อนักดำน้ำไม่เกิน ๘ คน ยกเว้นการดำน้ำเป็นชุดปฏิบัติ

                      การจะใช้ผู้ช่วย ๑ คนต่อนักดำน้ำ ๑ ชุด

                      การปฏิบัติต่อไปนี้ผู้ช่วยนักดำน้ำ ๑ คนอาจเป็นทั้งผู้ช่วยนักดำน้ำและผู้ช่วยนักดำน้ำพร้อมดำ

                                  ๑. นักดำน้ำพร้อมดำพร้อมลงน้ำโดยใช้ทุ่นแสดงตำบลที่

                                  ๒. เมื่อระดับความลึกสูงสุดในการดำน้ำไม่เกิน ๒๐ เมตรและไม่ต้องลดความกด

                                  ๓. นักดำน้ำทุกคนเป็นนักดำน้ำที่มีความคุ้นเคยหรือมีการดำน้ำอยู่ประจำ

                                  ๔. ผู้ควบคุมการดำน้ำพิจารณาแล้วว่าเหมาะสม

 

กฎข้อที่ ๘ นักดำน้ำพร้อมดำ

              กฎข้อที่ ๘ การดำน้ำทุกครั้งต้องมีนักดำน้ำพร้อมดำ

                             นักดำน้ำพร้อมดำต้องมีคุณสมบัติดังนี้

                                    ๑. สามารถใช้เครื่องช่วยหายใจใต้น้ำนั้นได้เป็นอย่างดี

                                    ๒. แต่งตัวด้วยเครื่องช่วยหายใจใต้น้ำ เตรียมตัวดำลงสู่ระดับความลึกที่นักดำน้ำกำลังดำอยู่โดยมากจะ

                                        ใช้เครื่องช่วยหายใจใต้น้ำวงจรเปิด(อากาศ)ประกอบสายปรับกำลังดันที่มีปากคาบหายใจสำรอง

                                    ๓. มีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง มีความเข้าใจและสามารถปฏิบัติตามหลักปฏิบัติในกรณีฉุกเฉินได้เป็น

                                        อย่างดี

                         เมื่อนักดำน้ำใช้ทุ่นแสดงตำบลที่จะใช้นักดำน้ำพร้อมดำ ๑ คนต่อนักดำน้ำไม่เกิน ๔ คน และมีนักดำน้ำอยู่ในน้ำ

                         ไม่เกิน ๘ คน

                              นักดำน้ำพร้อมดำจะต้องมีความตื่นตัวเป็นพิเศษในกรณีดังต่อไปนี้

                                    ๑. เมื่อทำการฝึกนักดำน้ำใหม่/นักเรียน

                                    ๒. เมื่อนักดำน้ำไม่ได้ดำเป็นคู่

                                    ๓. เมื่อมีการใช้เครื่องมืออุปกรณ์พิเศษ

                                    ๔. เมื่อดำน้ำลึกเกินกว่า ๒๐ เมตรหรือการดำน้ำนั้นต้องลดความกด

                                    ๕. เมื่อผู้ควบคุมการดำน้ำพิจารณาแล้วว่าเหมาะสม

 

กฎข้อที่ ๙ อุปกรณ์รักษาความปลอดภัย

                กฎข้อที่ ๙ เมื่อมีการดำน้ำจะต้องมีอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยพร้อมใช้ได้ในทันที

                                เมื่อมีการดำน้ำจะต้องมีอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยดังนี้

                                     ๑. Thunderflashes 

                                     ๒. อุปกรณ์ปฐมพยาบาล

                                     ๓. OXY-VIVA

                                     ๔. ทุ่นแสดงนักดำน้ำหาย

                                     ๕. เชือกระยะลดความกด(Lazy Shot)

                                      ๖. ธง "A" /ไฟดำน้ำกลางคืน

                                      ๗. เอกสารอ้างอิงในการดำน้ำ/คู่มือการดำน้ำ

                                      ๘. แบบฟอร์มบันทึกการดำน้ำประจำวัน

                              เมื่อดำน้ำห่างจากฐานปฏิบัติการเกิน ๕๐ ม.จะต้องมีเรือรักษาความปลอดภัยโดยมีอุปกรณ์ตามที่กล่าว

                              แล้วอยู่ในเรือและผู้ควบคุมการดำน้ำอาจพิจารณาให้ผู้ช่วยนักดำน้ำอยู่บนเรือลำนี้

 

กฎข้อที่ ๑๐ เจ้าหน้าที่จับเวลาและจดบันทึก

               กฎข้อที่ ๑๐ การดำน้ำทุกครั้งจะต้องมีเจ้าหน้าที่จับเวลาและจดบันทึก ทั้งนี้เจ้าหน้าที่ ดังกล่าวไม่จำเป็นต้องเป็นนัก    

                                 ทำลายใต้น้ำจู่โจมเสมอไป

                           เจ้าหน้าที่จับเวลาและจดบันทึกจะต้องทราบรายละเอียด และจะไม่ไปปฏิบัติหน้าที่อื่นเมื่อการดำน้ำนั้นต้อง

                                 ลดความกด

                            เจ้าหน้าที่จับเวลาและจดบันทึก จะต้องรับผิดชอบต่อความถูกต้องของแบบฟอร์มบันทึกการดำน้ำและ

                                 ความแม่นยำของเวลาโดยเฉพาะเมื่อการดำน้ำนั้นต้องลดความกด

                           ในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุ เจ้าหน้าที่จับเวลาและจดบันทึกจะต้องบันทึกเหตุการณ์และการปฏิบัติต่างๆโดยทันทีและ

                                  ดำเนินการบันทึกต่อไปจนกว่าผู้ควบคุมการดำน้ำจะให้เลิกบันทึก

                           ตามปกติจะไม่ใช้นักดำน้ำพร้อมดำ และผู้ช่วยนักดำน้ำขณะกำลังปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่จับเวลาและจด

                                  บันทึก

 

กฎข้อที่ ๑๑ การปรับกำลังลอย

                กฎข้อที่ ๑๑ นักดำน้ำจะต้องมีอุปกรณ์ช่วยการลอยตัว และสามารถปรับกำลังลอยเป็นบวกได้เมื่อปลดเข็มขัดตะกั่วออก

                                  แล้วไม่ว่าจะดำน้ำโดยใช้เครื่องช่วยหายใจใต้น้ำชนิดใดก็ตาม

                                                อุปกรณ์ช่วยการลอยตัวมีดังนี้

                                                          ๑. ชุดดำน้ำ Wet Suitที่มีความหนาตั้งแต่ ๓ มิลลิเมตรขึ้นไปและผ่านการรับรองแล้ว

                                                          ๒. ชูชีพปรับกำลังลอยที่ผ่านการรับรองแล้ว

                                                ในการดำน้ำตามปกตินักดำน้ำจะสวมใส่เข็มขัดตะกั่วเพื่อปรับให้กำลังลอยเป็นกลางในน้ำ โดย

                                                 มี หลักปฏิบัติดังนี้

                                                           ๑. ในการปรับกำลังลอยที่ถูกต้อง เมื่อนักดำน้ำทรงตัวอยู่นิ่ง ๆ นักดำน้ำจะลอยตัวอยู่

                                                               ที่ผิวน้ำในระดับสายตาในขณะที่สูดหายใจเข้าเต็มปอด

                                                           ๒. ขณะที่หายใจออกนักดำน้ำจะค่อย ๆ จมลง

                                ข้อควรระวัง

                                เข็มขัดตะกั่วเมื่อสวมใส่แล้วต้องสามารถปลดออกได้โดยง่ายในกรณีฉุกเฉินด้วยมือขวาทุ่นแสดงตำบลที่

                                นักดำน้ำ ในการฝึกนักดำน้ำใหม่/นักเรียนและนักดำน้ำที่ปฏิบัติงานใต้น้ำผู้เดียวจะต้องมีทุ่นแสดงตำบลที่นัก

                                ดำน้ำและเชือกสายทุ่นที่เหมาะสมกับนักดำน้ำและเครื่องช่วยหายใจใต้น้ำที่ใช้

 

กฎข้อที่ ๑๒ การใช้เครื่องช่วยหายใจใต้น้ำ

             กฎข้อที่ ๑๒ ในการดำน้ำ ให้นักดำน้ำใช้เครื่องช่วยหายใจใต้น้ำที่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์พร้อมใช้และผ่านการทดสอบตาม

                               ระยะเวลา

                            ห้ามนำเครื่องช่วยหายใจใต้น้ำที่ชำรุดไปใช้ดำน้ำ จนกว่าจะได้รับการแก้ไขข้อบกพร่องและทดสอบการทำงาน

                               แล้ว

 

กฎข้อที่ ๑๓ ก๊าซที่ใช้หายใจใต้น้ำ

              กฎข้อที่ ๑๓ ในการดำน้ำด้วยอากาศให้ใช้ได้ที่ความลึกสูงสุดไม่เกิน ๕๔ เมตร

                              ข้อควรจำ

                              ในการดำน้ำที่มีเวลาทำการใต้น้ำมาก ๆ และทำงานหนัก อาจส่งผลให้นักดำน้ำมีอาการไฮพ็อกเซียได้และถ้า

                              มีการใช้ก๊าซนอกเหนือไปจากนี้ในการหายใจใต้น้ำ ก๊าซนั้นจะต้องได้รับการรับรองจากนายแพทย์เวชศาสตร์

                              ใต้น้ำและต้องมีการแนะนำ/เรียนรู้เกี่ยวกับแผนการลดความกดนั้นด้วย

 

กฎข้อที่ ๑๔ ตารางลดความกด

                กฎข้อที่ ๑๔ ในการดำน้ำ ให้ใช้ตารางลดความกดที่ผ่านการรับรองอย่างเป็นทางการเท่านั้น

 

                        ในการวางแผนการดำน้ำจะต้องพิจารณาถึงความเป็นไปได้ในการลดความกดและวิธีการที่ใช้ จะต้องใช้เวลาทำ

                              การใต้น้ำเท่าที่จำเป็นโดยคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นสำคัญ ผู้ควบคุมการดำน้ำต้องพิจารณาถึงการเพิ่ม

                             ความลึกและเวลาทำการใต้น้ำ จะเป็นการเพิ่มอัตราเสี่ยงต่อโรค DCS เปรียบเทียบกับความจำเป็นของปฏิบัติ

                             การนั้น ๆ

                       ในการลดความกดทำได้ทั้งใต้น้ำและในห้องปรับบรรยากาศ โดยใช้ตารางลดความกดและเลือกใช้ให้เหมาะสม

                             ตามสถานการณ์ต่าง ๆ

 

กฎข้อที่ ๑๕ การรักษาโรคใต้น้ำ

 

                 กฎข้อที่ ๑๕ โรคใต้น้ำจะต้องได้รับการวินิจฉัย และรักษาโดยถูกต้องตามความเห็นของนายแพทย์เวชศาสตร์ใต้น้ำข้อ

                                ยกเว้น โดยปกติจะทำการรักษานักดำน้ำที่ขาดการลดความกดในห้องปรับบรรยากาศได้เลยดังนี้

                                              ๑. ทำการรักษาในห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่

                                              ๒. ทำการลดความกดใต้น้ำ

                                                      ก) เมื่อไม่มีห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่

                                                      ข) เมื่อไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกทางด้านการแพทย์-พยาบาล

                                                      ค) เมื่อผู้ควบคุมการดำน้ำพิจารณาแล้วว่านักดำน้ำควรลดความกดในกรณีฉุกเฉินให้เสร็จ

                                                          สมบูรณ์โดยปลอดภัย

                      การรักษาพยาบาลของนายแพทย์เวชศาสตร์ใต้น้ำ เมื่อนายแพทย์เวชศาสตร์ใต้น้ำจะให้การรักษาผู้ป่วย นาย

                                    แพทย์จะอยู่ที่พื้นที่ปฏิบัติการดำน้ำ รับฟังบรรยายสรุปเกี่ยวกับสภาพอาการผู้ป่วยจากผู้ควบคุมการดำน้ำ

                                    แล้วรับผิดชอบในการรักษาผู้ป่วย ถ้ามีการใช้ห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่ให้รักษาตามตารางลดความ

                                    กดมาตรฐาน นายแพทย์เวชศาสตร์ใต้น้ำจะรับผิดชอบต่อความปลอดภัยของผู้ป่วยและเจ้าหน้าที่ยาบาล

                                    ในห้องปรับบรรยากาศ ส่วนผู้ควบคุมการดำน้ำจะรับผิดชอบต่อความถูกต้องในการใช้ห้องปรับ

                                    บรรยากาศเคลื่อนที่ เจ้าหน้าที่พยาบาลในห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่อาจจะเป็นพยาบาลเวชศาสตร์ใต้

                                    น้ำหรือนักดำน้ำที่มีความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานกับห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่ก็ได้

 

กฎข้อที่ ๑๖ การใช้ห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่

                กฎข้อที่ ๑๗ ในการดำน้ำที่ลึกเกินกว่า ๓๖ เมตร และเมื่อวางแผนการดำน้ำในขีดจำกัด

                                        การดำน้ำในกรณีพิเศษจะต้องมีห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่อยู่ที่พื้นที่ปฏิบัติการดำน้ำในการดำน้ำ

                                             ลึกเกินกว่า ๓๖ เมตร แต่ไม่เกิน ๔๒ เมตร อาจไม่จำเป็นต้องใช้ห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่ทั้งนี้

                                             ต้องอยู่ในระยะเวลาเดินทาง ๔ ชั่วโมงถึงห้องปรับบรรยากาศในการดำน้ำลึกเกินกว่า ๓๖ เมตร

                                             โดยต้องลดความกดนั้น จะต้องมีห้องปรับบรรยากาศเคลื่อนที่อยู่ที่พื้นที่ปฏิบัติการดำน้ำ

 

Last Updated (Thursday, 02 May 2013 07:26)

 
Join us on Facebook
Follow Us